نویسنده: سعید . - ۱۳ مهر ۱۳۸٥
.jpg)
من پس از مدت ها
فرصتی یافته ام
تا کمی گریه کنم
و به تنهایی خود فکر کنم
همه تنها هستیم
هرچه با هم دیگر، تنها تر.
گرد هم جمع شدیم
تا به تنهایی خود عمق دهیم.
جمع ما تنهایان
جمع ما تنهایی هاست
و چه وحشتناک است.
من پس از مدت ها
فرصتی یافته ام
تا به تنهایی خود فکر کنم
و به تنهایی تو
که چه آسان رفتی...
مرحوم! عمران صلاحی