به زودی در روزنامه‌ی ایران مطلبی از علی عباس نژاد [http://www.khalvat-e-ons.persianblog.ir] خواهید خواند که در آن به قالبی با عنوان نوخسروانی پرداخته است.

پس بحث راجع به چند و چون این قالب دیرپا در ادبیات ایران که با حضور ـ ابتدا ـ اخوان ثالث و بعد علی عباس نژاد خون تازه‌ای در رگ و پی آن در حال جاری شدن است را برای بعد خواهم گذاشت.

 اولین تجربه‌ی من در این قالب شعری، نوخسروانی زیر است:

مرگ در چهره‌ی آئینه‌ی ترد آماده

بغض در چشم فرو بسته‌ی من سر گردان

رهگذر نوحه‌ی آزادی ما سر داده