[ من با خودم ]

 

به صورتش جريان داشت ماه در باران

كشيده بود مرا هم به راه در باران

زمان آمدنش راس خواب ديدن بود

سر قرار همين ابر وآه در باران

شبيه ماه شبيه نگاه مي آمد

ميان اين كلماتِ سياه در باران

خطوط قهوه اي چشم هاش حل مي شد

ميان كوچه , ميان نگاه , در باران

.

نشد نگام بيفتد به چشم هاش نشد

          كه چشم هام بيفتد به ماه در باران

                        شعر: سعيد کيائی ۲۷/۸/۱۳۸۲

                 

 

 

نویسنده : سعید کیائی : ٧:٢٧ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۳ آذر ۱۳۸٢
Comments نظرات () لینک دائم