[ من با خودم ]

شاملو

در شهر بی خیابان میبالند

در شبکه مورگی پس کوچه و بن بست

آغشته دود کوره و قاچاق و زرد زخم

قاب رنگین در جیب و تیر کمان در دست

                          بچه های اعماق

                         بچه های اعماق

 

باتلاق تقدیر بی ترحم در پیش و

دشنام پدران خسته در پشت

نفرین مادران بی حوصله در گوش و

هیچ از امید و فردا در مشت

                    بچه های اعماق

                   بچه های اعماق

o

 

بر جنگل بی بهار می شکفند

بر درختان بی ریشه میوه می آ‌ورند

                  بچه های اعماق

                  بچه های اعماق

با حنجره های خونین می خوانند و چون از پا در آمدند

درفشی بلند به کف دارد

                 کاوه های اعماق

                 کاوه های اعماق

 

 

نویسنده : سعید کیائی : ۱:۳٦ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٠ دی ۱۳۸٢
Comments نظرات () لینک دائم