[ من با خودم ]

بی راهه

 ×تقديم به او كه نميشناسمش....

 

شب پشت پلك هاى زمين ايستاده است

پلكى بزن، براى تو اينكار ساده است

 

هى پلك ها مقابل من، راه ميروند

هي رد پات ميبردم، جاده، جاده است!

 

شرط رهائى از تن شب ـ جاده چشم توست

تا چشم كار ميكند اينجا پياده است

 

شب، ردپام، جاده... كه در چشم هاي من...

چشمي سياه در غزلم پا  نهاده است

 

چشمي كه درپياله ى چشمم به جاى اشك

جز تلخي و سكوت جهاني نزاده است

 

 

                                                                                        20/1/1383

 

 

نویسنده : سعید کیائی : ٢:٥٧ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸۳
Comments نظرات () لینک دائم