[ من با خودم ]

از سری تسليت های امسالی

 

سفر بخير گل من كه مي روي با باد

زديده ميروي اما نمي روي از ياد

كدام دشت و دمن يا كدام با غ و چمن؟

كجاست مقصدت اي گل؟ كجاست مقصد باد؟

مباد بيم خزانت كه هركجا گذري

هزار باغ به شكرانه تو خواهد زاد

خزان عمر مرا داشت درنظر، دستي

كه بر بهار تو نقش گل و شكوفه نهاد

تمام خلوت خود را اگر نباشي تو

به ياد سرخ ترين لحظه تو خواهم داد

تو هم به ياد من او را ببوس اگر گذرت

به مرغ خسته پر دل شكسته اي افتاد

...

غم چه مي شود از دل بران كه هر دو، عنان

سپرده ايم به تقدير" هرچه باداباد"

بيايم از پي تو گرد باد اگر نبرد

مرا به همره خود سوي نا كجا آباد

 

چه عرض كنم؟ امسال.....  حسين منزوي هم رفت.

خيال خام پلنگ من ....

نویسنده : سعید کیائی : ۱٠:٤٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٦ اردیبهشت ۱۳۸۳
Comments نظرات () لینک دائم